 |
|
Klik op bovenstaande thumbnails om de foto in een groter formaat weer te geven. |
Doelstelling
Het reclamebureau Wieden+Kennedy gaf het architectenbureau de
opdracht om hun nieuwe huisvesting te ontwerpen in twee grote panden
aan de Herengracht. De panden zijn historisch en aangemerkt als
rijksmonument. Na eeuwenlange aan-, uit- en verbouwingen waren de twee panden samengesmolten tot een labyrintisch gebouw met verschillende vloerhoogtes, gevels en bouwmethoden. De Architect werd gevraagd om deze massieve klomp steen van 35 bij 40 meter en 7 verdiepingen om te toveren tot een open inspirerende omgeving voor ongeveer 150 creatievelingen. Naast de nodige kantoorvloeren en vergaderruimtes, moest er ondermeer invulling gegeven worden aan een fitnessruimte, een theater, edit-ruimtes en een ‘clubhuis’. De kansen die dit gebouw bood waren even talrijk als de problemen. Na uitvoerige studies van oude tekeningen kwam een structuur van voormalige lichthoven boven drijven in het donkere hart van de twee gebouwen. Deze ontdekking werd de aanleiding voor een aantal zeldzaam grootschalige ingrepen die sterk historische onderbouwd konden worden.
Prijzenswaardigheden
Stevige verbeteringen doorvoeren in een rijksmonument is een grote uitdaging. Dat combineren met een huurder/opdrachtgever die veel ruimte en openheid wil en een eigenaar/belegger die geen ruimte wil verliezen was complex. Het leidde tot een inventieve oplossing die het bestaande optimaal gebruikt. Oud van buiten, nieuw van binnen.
Rol van de gebruikers
De gebruiker wilde een gebouw dat plaats bood aan diverse functies en
werkzaamheden. NEXT stelde een onderscheid naar 3 werktypen voor:
networker, team player en mind worker. Die verschillende manieren van
werken vormden de leidraad voor de vormgeving van het interieur met
contrasten tussen open en gesloten, afgewerkt en onafgewerkt.
Innovatie en bijzondere kenmerken
De uitdaging van deze opgave bevond zich aan de binnenkant; het doolhof van verschillende verdiepingshoogtes. Die hoogteverschillen werden de inzet van het nieuwe concept. Het gesloten hof in het hart van het gebouw werd eruit gesloopt om plaats te maken voor dubbel hoge en ten opzichte van elkaar verschoven glazen ruimtes. Hierdoor ontstonden er vanzelfsprekende diagonale doorzichten en ruimte. Voldoen aan brandweereisen zonder sprinkler installatie vormde een grote uitdaging. De compartimentering is een driedimensionale puzzel geworden die verschillende verdiepingen doorloopt en vaak voor een enkele ruimte naar boven of beneden doorsteekt. Het plaatsen van grote glasvlakken van boven naar beneden door het hele gebouw hinkte aan tegen het maximaal belastbare vermogen van de bestaande constructie. De glazen wanden moesten boven elkaar staan omdat ze visueel doorliepen wat in contrast stond met de bestaande liggers, die vaak niet boven elkaar lagen. Door zeer nauwkeurige detaillering per verdieping werd het doel bereikt. |
|
|
|
|
|
