 |
|
Klik op bovenstaande thumbnails om de foto in een groter formaat weer te geven. |
Doelstelling
De Meander is ontworpen door J.F. Berghoef. Het is met zijn 400 meter, tot op heden het grootste aaneengesloten woongebouw van Middelburg. Het gebouw is een kind van haar tijd: een groot woonexperiment met diverse woning-typologieën die zijn gekoppeld aan bijzondere ontsluitingsvormen. Door de grootte van dit enorme complex lijken de woningen op te gaan in een vorm van identiteitsloosheid. Ook de grauwe uitstraling komt zijn imago niet ten goede. Met een beperkt budget en een klein aantal strategische ingrepen wil woningbouwcorporatie Woongoed Middelburg (WGM) het imago en de woonkwaliteit van dit woongebouw aanpakken. Het imago van het totale gebouwcomplex wordt verbeterd door een nieuw ontwerp voor de gevels en loopvlakken van gemeenschappelijke verkeersruimtes, bergingen en balkons. Daarnaast wordt de woonkwaliteit verbeterd door alle woningen te voorzien van nieuwe kozijnen, cv’s, entreedeuren en balkondeuren.
Prijzenswaardigheden
Het project ‘De Meander’ toont de meerwaarde van een esthetische
benadering van groot onderhoud of ‘light’ renovatie als een architectuurproject. Met een klein budget per woning is met een aantal precieze ingrepen een groot effect bereikt; de Meander krijgt hedendaagse woonkwaliteit en een frisse uitstraling.
Rol van de bewoners/gebruikers
Woongoed Middelburg heeft door een intensieve bewonersparticipatie de
wensen en verbeterpunten geïnventariseerd, en vertaald in een programma van eisen. Ook tijdens het daaropvolgende ontwerp- en uitvoeringsproces zijn bewoners voortdurend betrokken.
Innovatie en bijzondere kenmerken
Het gebouwcomplex ‘De Meander’ kampte voor de renovatie met een
imagoprobleem voor de buurt en toekomstige bewoners. Oorzaken waren de gevels van kaal beton, verkeerd kleurgebruik en achterstallig onderhoud. Ondanks dit negatieve imago werd de woonkwaliteit door de bewoners als positief beoordeeld. Daarom heeft Woongoed Middelburg een budget voor groot onderhoud vrijgemaakt, dat de Meander tot 2025 weer nieuw leven in moet blazen. Bijzonder aan dit geval is, dat een grootschalig onderhoud niet enkel vanuit bouwkundig oogpunt benaderd is, maar in de 1e plaats vanuit de esthetische kant. De drie loopstraten over de volledige lengte van het gebouw en de afzonderlijke lifttorens waren mede oorzaak van een gebrekkige oriëntatie en een verwaarloosd aanzien. De loopstraat op de 1e verdieping kreeg nieuwe vloeren, trappen, hekwerken en kleuren. De bovenste inpandige loopstraat en de lifttorens zijn voorzien van nieuwe glaspuien. Ook kregen de lifttorens elk een eigen kleur, wat de oriëntatie vergemakkelijkt. |
|
|
|
|
|
