Stoopsbad, Overveen

Projectteam

Opdrachtgever:   Architect: Bouwbedrijf:

J.Dijkman Ontroerend Goed BV, Amsterdam Architectenbureau Jaap Dijkman, Amsterdam Balast Nedam Bouw BV, Utrecht

Doelstelling van het project
Het in 1925 gereedgekomen 'Stoopsbad' was een badinrichting, waarvan de rijke Adriaan Stoop (1856-1935) opdrachtgever was. Het badhuis, ontworpen door Eduard Cuypers werd beroemd om zijn luxe, geavanceerde hygiëne, en vooral ook om het bijzondere bouwwerk welke de vorm heeft van een basiliek met schip en vleugels.

Na jaren van leegstand, verval en vandalisme moest er voor het rijksmonument een nieuwe bestemming worden gezocht. Op eigen initiatief hebben Jaap Dijkman en compagnon Peter Visser het plan bedacht om er appartementen te realiseren.
Een voorwaarde was het behouden van de uiterlijke vorm, de gevels en daken maar ook de oorspronkelijke detailleringen. In het midden van het gebouw moest een binnenstraat komen met een moderne uitstraling die toch in de geest van het gebouw zou passen. Voor het interieur is gekozen voor metaal, glas en hout. De wanden zijn uitgevoerd in stucwerk in combinatie met kolommen in gevelmetselwerk.

Prijzenswaardigheden
Uit respect voor de historie hebben de particuliere initiatiefnemers mogelijkheden gezien om een voormalig badhuis om te vormen tot luxe appartementencomplex. Daarbij rekening houdend met de hedendaagse woonbehoeften van de toekomstige bewoners en zonder concessies te doen aan het behoud (en reconstructie) van de oorspronkelijke bouwvorm en detaillering.

Rol van de gebruikers
Niet alleen was er de persoonlijke betrokkenheid van de initiatiefnemers zelf. Ook de belangstelling van anderen die in hun jeugd in dit zwembad gezwommen hebben bleek groot. Om de herbestemming derhalve rendabel te maken is men ook uitgegaan van de woonbehoefte en koopkracht van deze groep, voornamelijk senioren.

Innovatie en bijzondere kenmerken

• De kelder in het gebouw is een waterdichte betonnen bak geworden die in het werk is gestort. Deels tegen de oude fundering en deels met een verloren kist. Vanwege de bijzondere vorm van het gebouw, een middenschip met twee zijschepen en de ronde vorm van het koor, is er voor gekozen om te storten met een zelfverdichtende beton. Door dit type beton en het pompsysteem was men in staat om de beton zijn weg in de veelvormige kist te laten zoeken zonder dat er grindnesten e.d. zouden ontstaan. Het eindresultaat was dan ook een gladde waterdichte constructie.
• De plaats van de ramen, de breedte en de hoogte en de hoofdvorm van het gebouw waren een ideaal uitgangspunt om ruime en luxe appartementen te realiseren.
• Op basis van oude foto's is o.a. het torentje op de nok van het gebouw gereconstrueerd.